Choroba za granicą: kiedy EKUZ nie wystarczy?

Jadąc na urlop za granicę, zastanawiamy się nad wykupieniem ubezpieczenia zdrowotnego. Część z nas ogranicza się jednak do zabrania ze sobą Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego, która gwarantuje nam leczenie w krajach Unii Europejskiej i EFTA. To nie oznacza jednak, że będziemy leczeni bezpłatnie.

Wybierając się na wypoczynek do krajów Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu EFTA (Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii) na pewno warto mieć ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Otrzymamy ją bezpłatnie po złożeniu wniosku w oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia. Fundusz czasem organizuje akcje wydawania kart poza swoją siedzibą, co jest dla pacjentów bardzo wygodne. Po niedawnej zmianie przepisów wydłużony został okres ważności karty do 36 miesięcy (w przypadku osób pracujących). Dla np. emerytów karta jest ważna aż 5 lat.  – Wzrasta świadomość tego, co to jest i jak działa karta EKUZ – twierdzi Rafał Razik z biura prasowego Śląskiego OW NFZ. Jak mówi, pacjenci zdają sobie sprawę z tego, że nie maja gwarancji w pełni bezpłatnej opieki zdrowotnej. Są o tym informowani podczas odbioru karty.

EKUZ uprawnia turystę do takiej opieki zdrowotnej, do jakiej mają prawo obywatele danego kraju unijnego. Należy pamiętać, że każde państwo ma własne rozwiązania systemowe: w jednym kraju pacjent dopłaca do transportu sanitarnego, w innym do pobytu w szpitalu. Te same zasady będą obowiązywać turystę z Polski. Dlatego zanim wyjedziemy, warto sprawdzić, które świadczenia w danym kraju są płatne, a które nie. I rozważyć, czy nie wykupić ubezpieczenia turystycznego.

Za co trzeba zapłacić, mając EKUZ?

Ponieważ karta obowiązuje tylko w krajach unijnych i EFTA, wyjeżdżając na wakacje do Turcji, Egiptu czy Tunezji nie będzie przydatna. Poza tym generalnie EKUZ nie zapewnia pokrycia przez NFZ kosztów transportu medycznego do Polski. Warto zaznaczyć, że prezes NFZ może się na to zgodzić. Trzeba jednak złożyć wniosek do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ. Wniosek nie dotyczy transportu osoby zmarłej. Idąc do lekarza należy się upewnić, że działa on w ra­mach publicznego systemu opieki zdrowotnej danego państwa.

Udział pacjenta w finansowaniu leczenia (koszty współpłacenia) niepodlegający zwrotowi przez NFZ (informacje przekazane funduszowi przez ubezpieczycieli poszczególnych państw): 

 Chorwacja

Za wizytę u lekarza pierwszego kontaktu pacjent musi zapłacić 10 HRK (ok. 6 zł).

Ambulatoryjna opieka specjalistyczna, leczenie szpitalne: pacjent pokrywa 20 proc. kosztów leczenia. Maksymalna kwota do zapłaty z tytułu współpłacenia nie może przekroczyć 60,13 proc. podstawy budżetowej – obecnie 2000 HRK (ok. 1150 zł). Opieka medyczna w przypadku dzieci, kobiet w ciąży, studentów i osób powyżej 65 lat są w Chorwacji  bezpłatne.

Za wizytę u dentysty płaci się 10 HRK, jeżeli uzyskane w ramach tej wizyty świadczenia są świadczeniami należącymi do koszyka świadczeń gwarantowanych.

Pogotowie ratunkowe – transport pacjenta do szpitala (także wodny lub lotniczy) w stanach nagłych jest bezpłatny.

Grecja

Wizyta u lekarza POZ działającego w ramach sieci PEDY jest bezpłatna. Pierwsze 200 konsultacji w miesiącu, u świadczeniodawców prywatnych, działających w ramach kontraktu z EOPYY jest bezpłatne. Badania przeprowadzane przez świadczeniodawców w ramach sieci PEDY, szpitale i laboratoria publiczne ESY są bezpłatne. Za badania przeprowadzane w prywatnych jednostkach posiadających  kontrakt z EOPYY pacjent ponosi 15 proc. kosztów.

Za leczenie stacjonarne w prywatnym szpitalu posiadającym kontrakt z EOPYY pacjent musi zapłacić 30 proc. ceny procedury medycznej lub 10 proc. ceny dziennej hospitalizacji. Ponadto płaci za opiekę lekarza, anestezjologa oraz ewentualne koszty wyższego standardu sali i  potencjalne koszty dodatkowe. Leczenie stacjonarne w szpitalach publicznych jest bezpłatne.

Podstawowa opieka stomatologiczna jest udzielana bezpłatnie wyłącznie przez lekarzy przyjmujących w jednostkach PEDY i ESY.

 Włochy

Za poradę lekarza pierwszego kontaktu pacjent płaci do 36,15 EUR za wizytę. Pacjent korzystający ze świadczeń medycznych w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej ponosi część kosztów leczenia. Za wizytę u dentysty pacjent ponosi pełne koszty leczenia.

Leczenie stacjonarne w szpitalu jest bezpłatne. 

Pogotowie ratunkowe – pacjent korzystający z transportu do szpitala zobowiązany jest do poniesienia częściowych kosztów. 

Hiszpania

Pacjent korzystający ze świadczeń stomatologicznych jest zobowiązany do poniesienia pełnych kosztów leczenia. Leczenie szpitalne jest bezpłatne. Koszty leczenia uzyskanego w placówce funkcjonującej poza publicznym systemem ochrony zdrowia pacjent pokrywa w całości we własnym zakresie. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy chodziło o ratowanie życie.

Pogotowie ratunkowe – transport do szpitala jest bezpłatny w sytuacjach zagrożenia życia, a także wówczas gdy lekarz uzna, że wymaga tego stan zdrowia pacjenta.

Bułgaria

Opłata za wizytę u lekarza pierwszego kontaktu, lekarza specjalisty lub lekarza dentysty wynosi 2,90 BGN (1 proc. minimalnej pensji). Emeryci płacą 1 BGN (ok. 2 zł). Opłaty za badania laboratoryjne wynoszą od 2 BGN do 6 BGN. Opłata za korzystanie z leczenia szpitalnego wynosi 5,80 BGN (2 proc. minimalnej pensji) za dzień, maksymalnie za 10 dni pobytu w szpitalu w danym roku kalendarzowym.

Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia i kobiety w ciąży nie płacą za konsultacje lekarza pierwszego kontaktu, lekarza specjalisty, leczenie szpitalne i za wizytę i dentysty. Dodajmy, że zakres świadczeń stomatologicznych refundowanych przez Bułgarską Kasę Chorych jest bardzo wąski.

Pogotowie ratunkowe – transport karetką w przypadku zagrożenia życia jest bezpłatny.

Elżbieta Kulińska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *